Bugün Nilsu tarihinde çok önemli sayılabilecek bir olayı kayıtlara geçirmek misyonuyla burda bulunuyorum. olay başlıkta da belirtildiği gibi "ilk ayrılık."
Nerdeyse üç yıl olmuştu.. Nilsumsuz bir gece bile geçirmemiştim.. ama artık zamanı gelmişti.. müthiş bir şans eseri Erdem ve ben aynı seminer için dört günlüğüne İstanbul'da görevlendirilince de kadere karşı gelmeyip dört günlük ayrılığı kabullendik. gitmeden birkaç gün önce ben Nilsu'ya babayla birlikte İstanbul'a gidiceğimizi söyledim. ilk tepkisi şöyle oldu: "beni neyeye bıyakıcaksınııız??" annannesi, babannesi, teyzesi olduğunu onlarda kalacağını söyledim. "teyzemde kalıcam" dedi.. iki gece teyzesinde, birer gece de annanne ve babannesinde kaldı. kimsenin bi şikayeti yoktu ama tek derdimiz yemek yeyemesi oldu.. hatta o kadar ki bi gün bana telefonda "siz gelince yiyceem" diyerek beni gecenin bi yarısı "yemek yemiyo, çok özledi heralde, ühühüühüü" noktasına getirecek kadar abarttı. bu arada kulak ağrısı şikayeti belirdi, biraz naz poz olduğunu düşünsek de gelir gelmez doktora koştuk.. iltihap varmış, antibiyotik kulllanıyoruz. ilk 2 gün içirmek için hiç bir ikna yöntemi işe yaramayınca "ellerini tutarak ağzına tıkma" yöntemini kullandık, ama şimdilerde şurup saati diyince "anne sen ellerimi tut, ben güzelce içiyim" diyo, ben de ellerini tutuyorum, babası içiriyo.. bu arada doktor, boğazında da hafif bi kızarıklık olduğunu, yemek yememesinin bundan kaynaklanabileceğini söyledi, boşuna karalar bağlamışız yani biz yokuz diye yemiyo filan diye..
biraz da komik şeyler yazıyım, dün çekmeceden yazma bulmuş, kafasına örtmüş, "babaa gel evlenelim mii?" demesin mi?? :))
neden sorularına çok anlamlı bir yenisi daha eklendi, masa örtüsünü gösterip "neden bu yıldızlıyı örttün?" diye soruyor ve "öylesine" cevabından tatmin olmuyor, neden örter ki insan durup dururken yıldızlı masa örtüsünü??
Nerdeyse üç yıl olmuştu.. Nilsumsuz bir gece bile geçirmemiştim.. ama artık zamanı gelmişti.. müthiş bir şans eseri Erdem ve ben aynı seminer için dört günlüğüne İstanbul'da görevlendirilince de kadere karşı gelmeyip dört günlük ayrılığı kabullendik. gitmeden birkaç gün önce ben Nilsu'ya babayla birlikte İstanbul'a gidiceğimizi söyledim. ilk tepkisi şöyle oldu: "beni neyeye bıyakıcaksınııız??" annannesi, babannesi, teyzesi olduğunu onlarda kalacağını söyledim. "teyzemde kalıcam" dedi.. iki gece teyzesinde, birer gece de annanne ve babannesinde kaldı. kimsenin bi şikayeti yoktu ama tek derdimiz yemek yeyemesi oldu.. hatta o kadar ki bi gün bana telefonda "siz gelince yiyceem" diyerek beni gecenin bi yarısı "yemek yemiyo, çok özledi heralde, ühühüühüü" noktasına getirecek kadar abarttı. bu arada kulak ağrısı şikayeti belirdi, biraz naz poz olduğunu düşünsek de gelir gelmez doktora koştuk.. iltihap varmış, antibiyotik kulllanıyoruz. ilk 2 gün içirmek için hiç bir ikna yöntemi işe yaramayınca "ellerini tutarak ağzına tıkma" yöntemini kullandık, ama şimdilerde şurup saati diyince "anne sen ellerimi tut, ben güzelce içiyim" diyo, ben de ellerini tutuyorum, babası içiriyo.. bu arada doktor, boğazında da hafif bi kızarıklık olduğunu, yemek yememesinin bundan kaynaklanabileceğini söyledi, boşuna karalar bağlamışız yani biz yokuz diye yemiyo filan diye..
biraz da komik şeyler yazıyım, dün çekmeceden yazma bulmuş, kafasına örtmüş, "babaa gel evlenelim mii?" demesin mi?? :))
neden sorularına çok anlamlı bir yenisi daha eklendi, masa örtüsünü gösterip "neden bu yıldızlıyı örttün?" diye soruyor ve "öylesine" cevabından tatmin olmuyor, neden örter ki insan durup dururken yıldızlı masa örtüsünü??
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Hoşgeldiniz :)