Geçen hafta beşinci evlilik yıldönümüzü kutladık, bu hafta da, üniversitedeyken birlikte az okula gidip gelmişiz gibi, yine okula gidip gelmeye başladık :)) Bu ikinci senemiz.. Bu sene olayı biraz daha eğlenceli hale getirmek için spor akademisinden dersler alıyoruz, Erdem tekvando, ben tenis..
Şöyle bir hayal kurdum, Nilsu büyümüş, benim yıllar önce onun için hazırladığım bu sayfaları okuyor.. Bu satırları okurken çok güleceğini, "ay anne çok tatlısıın" diyeceğini hayal ediyorum. Hatta şöyle de diyebilir: "babam tekvandoya o zamanlar mı merak sarmıştı?" bakalım bu konuşmanın devamında ben "evet, master yaparken bir sene tekvandoyla uğraşmıştı" mı diyeceğim yoksa "evet, bak o zamandan beri devam ediyor" mu??
Tenis tekvando filan diyince, derslerimiz rahat, spora vaktimiz var, normal hayatımız devam ediyor gibi anlaşılmasın. Bizi çook zorlu bir dönem bekliyor, bir yandan çalışıp bir yandan okumak gerçekten zor bişey, hele evde sizi dört gözle bekleyen, öğlen uykusunu çok güzel aldığı için sizin uykunuz geldiğinde bile uyumak istemeyip birlikte vakit geçirmek isteyen ve en ufak hareketiyle sizi mest edip dersi mersi unutturan bi küçük cadı varsaaa...
Hadi bize kolay gelsin..
1 yorum:
Gerçekten zor günler, kolay gelsin. Ama eminim üstesinden gelirsiniz. Uyumak isteyip de uykusu olmayan bir çocukla aynı evde olmanın ne demek olduğunu en iyi çeken bilir:)Allah sağlıklı uzun ömür versin de hep böyle yorgunluklar olsun.
Yorum Gönder
Hoşgeldiniz :)