hiç bişey olmamış gibi

Bir akşam yorgun argın kanepede oturuyorum, Nilsu da bilgisayarda müzik dinliyor. şarkı bitince bna döndü ve "boyama yapalım mı?" dedi.. ben de gerçekten yorgunum, hemen koşup boyama yapmak istemedi canım açıkçası, bişey söylemedim. tekrarı gecikmedi, "bilgisayarda boyama yapalım mı??" ben kalkıcam elbet yerimden, yapıcaz ama işte bir iki saniye erteleme düşüncesiyle sesimi çıkarmadım, son bi kez "anne boyama yapalım mı?" dedikten sonra yine bir cevap alamyınca Nilsu ayağa kalktı, bana döndü ve elini de uzatarak: "kime diyoruuumm??" dediiiiii :))))

Nasıl da anlıyor herşeyi, yorgun olduğumu, sinirlerimin bozuk olduğunu, ilgiye ihtiyacım olduğunu.. gelip bana sarılıp öpüp, "seni çok seviyorum" diyor, ve gerçekten çok iyi geliyor, canım kızım ben de seni çook seviyorum, tahmin edemeyeceğin kadar çok..